Home

Terug in Belgenland, het vergt nog wat aanpassing maar gelukkig is het hier zalig weer. De afgelopen dagen van hier naar daar gelopen om iedereen weer te zien, zelfs de nieuwste aanwinst Darwin die zo lief was om pas geboren te worden nadat ik terug was! en de voetbal blijft hier op de agenda staan:-). Maar HDC en de reis zijn nog niet vergeten en hoop er zeker nog eens te passeren! 

Ik had beloofd nog wat fotootjes van het vrijwilligershuisje door te sturen, dus bij deze kunnen jullie al eens zien waar jullie gaan verblijven:

Hey

even een kort berichtje op de vooravond van onze aankomst in Kaapstad. Niet letten op de fouten, een qwerty-bord is echt m'n ding niet.Vanaf Kaapstad worden de laatste dagen echt wel ingeluid, ik voel de tijd nu meer dan in de afgelopen 5 weken.

In onze Kia Picanto hebben we ondertussen al een kleine 1000 kilometer afgelegd, nog steeds een peuleschil als je het op de kaart bekijkt maar toch een mooie trip. Heel veel gewandeld, gebarbecued en 'savonds vaak gezellig rond een kampvuur gezeten. Zeker dat laatste ga ik echt missen. Het bungyjumpen, kennelijk de hoogste ter wereld was gewoon super en wie me niet gelooft moet de dvd maar eens bekijken. Ben zelf wel nieuwsgierig hoeveel ik geroepen heb. Moet eerlijk toegeven dat ik serieus twijfelde toen m'n tenen over de rand kwamen piepen maar dan tellen ze al af en krijg je een klein duwtje...

enkele filmpjes van onze holidayclub deze week:
http://hdc1.wordpress.com/

Het zit erop, de vier weken bij HDC zijn voorbij gevlogen. Ik heb er enorm van genoten en denk dat ik hier gerust nog wat langer kon blijven. Hoe langer je hier bent hoe meer je ontdekt wat je nog wil doen. Onze trip naar Kaapstad is uitgestippeld en redelijk veel ligt al vast maar dat heeft vooral met het WK te maken. De kamers raken volgeboekt en prijzen gaan omhoog. Ook hier in PE kan je echt niet tegen de voetbalsuppporters kijken. Ik weet niet of het lukt om onderweg iets van me te laten horen maar doe m'n best. In ieder geval ben ik binnen twee weken terug in België en zie ik jullie dus snel terug  (Lut, mooi op tijd dus en hopelijk met goed weer!!). Hoe lang het gaat duren voor Zuid-Afrika me terug ziet weet ik niet maar terugkomen doe ik zeker en misschien dan wel voor een langere tijd.


Groetjes
Annelies 

De laatste week op HDC is aangebroken. Vandaag hebben we een goede start gehad van het holiday camp. Een veertigtal kinderen van 3 tot 15 jaar oud kwamen er vandaag op af. Misschien dat de mond op mond reclame (hopelijk toch goede...) dat aantal de komende dagen nog doet stijgen. Het programma is heel bijbels geïnspireerd, afgewisseld met spelen. Van de bijbelse zaken hou ik me begrijpelijk ver, zie mezelf nog niet echt uitleg geven over de verzen in de bijbel. Je blijft hier trouwens ook in het algemeen best ver van godsdienstige discussies. Het is heel moeilijk uit te leggen dat je niet gelovig bent tegenover mensen die echt héél diepgelovig zijn, de bekeringsdrang neemt het steeds weer over.

Zuid-Afrika, land van tegenstellingen. Na bijna drie weken kan ik me soms nog enorm verbazen. Niet alleen de natuur maar ook de mensen, de levenswijzes, de gedachten. De natuur is dan nog het gemakkelijkst, we zitten hier aan de kust in een grote havenstad met vlakbij mooie stranden, zee en wildlife maar evengoed vliegen er elke dag verschillende vliegtuigen net over ons dak. Ik heb zelfs de indruk dat het er steeds meer worden. Het WK zal er ook wel voor iets tussen zitten. Op een paar uur rijden zit je dan echt in gebergtes, bossen maar ook uitgestrekte landschappen. Lang geleden dat ik nog in een streek gereden heb waar je kilometers aan een stuk geen bebouwing tegenkomt. Die borden die we in België ook hebben waarbij je moet oppassen voor overstekende koeien maar je er zelden één tegenkomt, die heb je hier in overvloed alleen moet je wel degelijk goed oppassen. Koeien, ezels, geiten, apen, reeën, ze staan allemaal rustig op de weg!

De werkweek is terug gestart maar m'n gedachten zitten nog bij het weekend. Vorige week is het weekend immers al goed gestart met een avondje karaoke op donderdag met enkele andere vrijwilligers (niemand heeft zelf gezongen, wees gerust!). Een gezellige pub met duidelijk enkele habitués aan de microfoon.

Deze week al heel afwisselend 'werk' gedaan en dus ook meer te vertellen. Maandag gewoon gestart in het klasje van Miss Linge, die heeft haar klasje goed in de hand dus gezellig mee gezongen en geholpen met hun werkjes om te leren schrijven. Dinsdag hebben Gudrun en ik de babyklas op ons genomen. 5 3-jarigen die geen woord engels verstaan en nog niet allemaal pottytrained zijn, niet nodig te vertellen dat we beiden na een halve dag het al gehad hadden. de kinderen zijn echt wel superlief maar ze verstaan niets van wat je zegt dus je kan geen spelletje spelen, geen liedjes zingen of een boekje kleuren. je kan eigenlijk alleen maar de hele tijd come here, stay, sit, toilet, no, ... zeggen (en af toe eens heel luid roepen want 't zijn meesters in het horen wat ze willen horen). 

Vorige vrijdag onze eerste borrel gehad met medevrijwilligers van BeMore die bij andere projecten zitten in Port Elizabeth. Een leuke bende en nadien nog gezellig gaan eten. Zaterdag dan een autotje gehuurd en naar Kragga Kamma Park getrokken, één van de kleinere parken in de buurt. Toch al wat giraffen en neushoorns gezien en ongelooflijk schattige cheetahwelpjes. In ieder geval al een eerste indruk gekregen van natuur en wildlife. Ik kijk er wel naar uit om naar een groter nationaal park te gaan. Dat doen we binnen twee weken, naar Addo Elephant park.

Met de auto rijden begint te beteren, dat links rijden en schakelen blijft echter echt grappig. Tot nu toe nog maar een paar keer op de verkeerde kant van de baan gezeten... We hebben in ieder geval al autotjes vastgelegd voor de komende weekends want dat is echt gemakkelijker om je te verplaatsen. Ook de trip naar Kaapstad op 't einde doen we met de auto ipv met Bazbus.

Eerste week is zo snel gegaan dat ik nu pas rustig wat kan laten weten. Ondertussen volledig op m'n gemak in 't huisje. We zijn hier met z'n vijven. Gudrun, Jeroen en ik delen 1 slaapkamer en Merel en Evan de andere. Het huisje is klein maar praktisch ingericht en eigenlijk zijn we hier ook niet zo veel. We worden 's morgens om 7u30 opgehaald met een busje (een bestelwagen met 2 banken ingezet) en vertrekken samen met de andere teachers en personeel. 

Meer dan 24u na m'n vertrek uit Ninove zit ik even in de zetel van het vrijwilligershuisje. Voorlopig nog binnen want moet de twee grote en enthousiaste honden nog even gewoon worden, ze zien er echter wel lief uit, net als de katten. Vluchten en transits zijn allen zonder probleem verlopen en de vermoeidheid valt redelijk goed mee.

De laatste werkdag is achter de rug. M'n belastingen, de volmacht voor de verkiezingen en 101 andere praktische zaken staan gepland voor de komende 48 uur. Tussendoor geniet ik nog van het zonnetje dat zich hier eindelijk laat zien, probeer ik de opkomende stress van het pakken van m'n valies te negeren en heb ik nog een paar leuke avondjes incl. eten en drankjes op het programma staan.

Nu iedereen nog een schietgebedje dat Eyjafjallajökull zich kalm houdt de volgende dagen en dan zijn we er klaar voor! 


Tot in Zuid-Afrika!
Annelies